بسم الله الرحمن الرحیم                          8-5-1385

نامه سرگشاده طلاب علوم دینی 90 کشور جهان به

کوفی عنان دبیر کل سازمان ملل متحد

کوفی عنان دبیر کل محترم سازمان ملل متحد!

اندیشه حمایت از حقوق بشر و صلح جهانی به خصوص در در دوران جنگ از دیر زمانی مطرح بوده است و در این راستا سازمان ملل متحد، به عنوان دستاورد سالها تلاش انسانهای خردمند که دغدغه امنیت و صلح پایدار را داشتند؛ پس از بروز فاجعه انسانی در دو جنگ جهانی بنیان نهاده شد،  تا بشر از شر جنگ و جنایت در امان بماند و زندگی مسالمت آمیز را، در پرتو صلح و امنیت بین المللی تجربه کند.

هرچند این سازمان در عمر کوتاه خویش دست آوردهایی برای امنیت و صلح جهانی داشته است­، ولی باید از سر درد گفت : این سازمان به دلایلی از جمله دادن امتیاز و اختیارهای غیرعادلانه به پاره ای از کشورهای قدرتمند یک سوی منازعه، از هدف های اساسی و اصلی خویش به دور مانده است.

آقای کوفی عنان­، دبیر کل سازمان ملل!

امروز در جهان شعار و تکیه بر گفتمان سیاسی، رعایت حقوق بشر و تحکیم و گسترش صلح پایدار است؛  ولی رژيم صهيونيستي با حمایت عریان آمريکا بر زور و خشونت پا می فشارد، و به جای گفتمان عادلانه از سلاحهای مرگبار و کشتار جمعی استفاده می کنند.

امروزه در جنوب لبنان هر روز فجایع بشری و کشتارهای کودکان، زنان و نابودی غیر نظامیان عمق بیشتری به خود می­گیرد، در اثر به کار رفتن سلاحهای کشتار جمعی وغیر مجاز، و باریدن دود و آتش­، توسط اسرائیل، تأسیسات و زیرساختهای کشور لبنان از بین می رود و صلح و امنیت جهانی به خطر مواجه می گردد و ادامه چنین وضعی وظایف سازمان ملل را در قبال این جنایات بیش از پیش دشوار و حساس می سازد.

شورای امنیت، مجمع عمومی سازمان ملل متحد!

به جهت وخامت اوضاع، تخریب و نسل کشی در جنوب لبنان ضروری است که توجه شما را به موارد ذیل جلب کنیم:

 1 - آیا تخریب، کشتار و اخراج افراد با حمله نظامی، اشغال و انجام اعمال غیر انسانی، بر اساس قطعنامه شماره 3 مورخ 13 فوریه 1946  مجمع عمومی سازمان ملل ، از مصادیق جنایت علیه بشریت به شمار نمی رود؟!

2 -  آیا جنایت جنگی، کشتار کودکان وزنان، تکلیف و مسؤولیت دولتها را بر اساس قطعنامه شماره 3074  مورخ 30 دسامبر 1973 مجمع عمومی سازمان ملل ، در قبال جنگ سبعانه اسرائیل علیه مردم لبنان سنگین نکرده است؟ که می بایست هر چه زودتر بر اساس تکالیف و ظایف شان و بر اساس اصول همکاری بین المللی، دست به اقدامات لازم  و جدی بزنند و بیش از این سکوت را روا نشمارند؟!

3 - تا به کی باید تردید نمود که جنایت وحشتناک اسرائیل در جنوب لبنان از مصادیق رفتار ظالمانه و خلاف شؤونات بشری نیست؟ و آیا دولتهای عضو سازمان ملل متحد بر اساس ماده 5 متن اعلامیه جهانی حقوق بشر مصوب 10 دسامبر 1948  که هرگونه رفتار ظالمانه و خلاف شؤونات بشری در آن نفی شده است؛ متعهد به رعایت آن نگردیده است؟ و آیا حامیان رِژیم صهیونیست از اعضای این سازمان به شمار نمی روند؟!. و‌آیا زمانی آن نرسیده است که باور کنیم جنایات امروز اسرائیل از مصادیق روشن جنایت علیه بشریت و عامل کشتار دسته جمعی انسانها است که حق حیات را از انسانهای بی گناه در جنوب لبنان گرفته است و این گونه جنایات بر اساس ماده 6 میثاق بین المللی مصوب 16 دسامبر 1996 مجمع عمومی سازمان ملل گناه نابخشودنی به شمار می رود.

4 -  آیا نمی دانیم که نسل کشی و قلع و قمع یک گروه انسانی از بارزترین تجاوز به حقوق اساسی انسان است و هیچ جنایتی وحشتناک تر از آن قابل تصور نیست؟ و‌آیا نمی دانیم آن چه که در دهه های اخیر در افغانستان، عراق، بوسنی هرزگوئین و... اتفاق افتاد، امروز در لبنان به شیوه دیگر تکرار می گردد؟ و آیا کشتار جمعی، ارتکاب هر نوع عملی به منظور نابود کردن واز بین بردن تمام و یا بخشی از یک گروه ملی، قومی، نِژادی، مذهبی، براساس ماده 1 و 2  کنسوانسیون نسل کشی 1948  و ماده 6 دیوان بین المللی کیفری 1998، نفی نگردیده است.  و آیا واکنش و  تظاهرات گسترده ای جهانی  علیه جنایات اسرائیل ما را به این باور نمی رساند که بگوییم جنایات اخیر اسرائیل و حامیان آن در جنوب لبنان از مصادیق بارز نسل کشی است.

5 - استعمال سلاحهای غیر مجاز و مرگبار جمعی، که باعث از بین رفتن تأسیسات، منازل مسکونی و سبب عذاب و کشتار کودکان می گردد، آیا مسؤولیت امضاء کنندگان کنوانسیون حقوق کودک (مصوب 20 نوامبر 1989 مجمع عمومی سازمان ملل متحد) را براساس ماده 38 این کنوانسیون دو چندان نمی کند که می بایست هر چه زودتر تدابیری جدی و خرد پذیر را در جهت نجات و حمایت از کودکان لبنان بیندیشند.

6 – آیا فلسفه وجودی سازمان ملل و مهمترین اهدف آن (با توجه به مقدمه و ماده 1 منشور) حفظ صلح و امنیت بین المللی، اقدامات دسته جمعی مؤثر برای جلوگیری و برطرف کردن تهدیدات علیه صلح و متوقف ساختن هرگونه عمل تجاوز کارانه نیست؟!، و آیا ماده 33 منشور، شورای امنیت را ملزم نمی دارد تا هر چه زودتر به وظایف و تکالیف شان در باره آنچه که در جنوب لبنان صلح و امنیت جهانی را تهدید می کند،  عمل کند و بیش از این تماشاچی جنایات صهیونیستها نباشد و یا اجازه ندهد که اعضای شورای امنیت بیش از این آتش بیار معرکه و در یک سوی منازعه قرار نگیرد؟

7 -  باید یاد آور شد که امروزه جهانیان به این باور رسیده اند که اسرائیل  با نادیده گرفتن ماده 35 کنوانسیون ژنو از به کارگیری هرنوع سلاحها کشتار جمعی و مخرب و بمبارانهای وحشیانه و از بین بردن محیط زیست و انسانهای بی گناه  هیچ باکی ندارد. و امروزه  همه اذعان دارند که خطر، بحران و فجایع انسانی در لبنان از بحران شمال عراق (1991)، هرزگوئین، (1992)، سومالی (1992) و کوزوو (1998 - 1999) و... کمتر نیست که واکنش جامعه جهانی را برانگیخت و موجب صدور قطعنامه و مداخلات حقوق بشردوستانه گردید. و همچنین کمتر از جنایات گذشته اسرائیل نیست که باعث صدور قطعنامه های مکرر آن سازمان گردید که به دلیل وتوی دولت آمریکا و یا عدم رعایت اسرائیل عملی نگردید.

8 – با توجه به آنچه که گفته شد شورای امنیت نمی تواند از  کنار فجایع و کشتارهای ضد بشری اسرائیل که تهدید جدی علیه صلح و امنیت جهانی است؛ چشم بسته بگذرد و واکنش جهانی علیه جنایات رژیم صهیونیستی را نادیده گیرد،. زیرا هر بشر منصف می داند که  تظاهرات ملتهای جهان با گرایش و اندیشه های متفاوت که دغدغه صلح ، امنیت و حقوق انسان را دارد، شاهد بر عمق فاجعه بشری در لبنان است که نمی تواند در برابر فاجعه عظیم ضد بشری بی تفاوت بماند.

ولذا  ما طلاب علوم دینی 90 کشور جهان، به عنوان عضوی از اعضای جامعه جهانی، از دبیر کل سازمان ملل متحد و شورای امنیت، مصرانه می خواهیم که هرچه زود با اقدامات عادلانه و انسانی، جنگ و تهاجمات اسرائیل را بر جنوب لبنان و سرزمینهای اشغالی توقف نماید و با تدابیر معقول به فاجعه انسانی و کشتار زنان، کودکان و از بین رفتن سرپناه زندگی انسانها در لبنان و فلسطین پایان ببخشد. و گرنه ادامه جنایت از سوی اسرائیل با حمایت آمریکا که یکی از اعضای فعال و دارای حق وتو در شورای امنیت است، پرونده وتاریخ سازمان ملل وشورای امنیت را در پیش ملتهای جهان مخدوش و سیاه جلوه خواهد داد.

طلاب علوم دینی 90 کشور جهان