حمید زکي*

نام او لب لباب معنوي است انتخـاب انتخـاب مثنوي است

مقدمه:
مثنوي مهمترين اثر مولانا جلال الدين بلخي، يکي از بزرگترين عارفان و شاعران مشرق زمين است. همو که در ششم ربيع‌الاول به سال ششصد و چهار هجري در بلخ تولد يافت، معروف ترين سخن پرداز ادبيات عرفاني در جهان گرديد و انديشه و عرفان او مرزهاي زمان و مکان را در نورديد و به کل بشريت تعلق گرفت.
در مثنوي مولانا معنويت و عرفان با بهره گيري از آيات قرآن و احاديث نبوي به صورت رسا و نغز به سرايش گرفته شده، عقايد عرفاني و اصول صوفيان به شيوه استعاره و تأويل بيان شده است. با قصه¬ها، افسانه¬ها وحکايتها جذاب و جاويد گرديده است. بسان بحر بي¬پايان در بستر زمان و مکان جاري شده است، دريايي که بس ژرف، پهناور و مواج است؛ به گونه¬اي که غواصان انديشه و عرفان در تلاطم و طوفان او گرفتار مانده و کمتر توانسته به کرانه‌هايي از آن راه يابند. و در اين ميان مشتاقاني که توان و يا فرصت غواصي در درياي مثنوي را ندارند، تنها راه فرونشاندن شعله¬هاي شوقشان، تماشاي امواج و برداشتن قطره¬هايي زلالين آن از ساحل است و چنين نيازي سبب شده تا غواصان بحر مثنوي قطرهاي زلاليني از امواج متلاطمش برگيرند و به عنوان لب اللباب تقديم تشنگان طريق معنويت و عرفان کنند. و در اين ميان کار واعظ دلسوخته ملا حسين کاشفي سبزواري (هروي) سترگ و ستودني است، همو که قرنها پيش همتي کرد، و با تمام وجود خود را در امواج خروشان مثنوي افگند،گوهرهاي گرانبها و قطره‌هاي زلاليني گزينش کرد، از درياي مثنوي، لب لباب معنوي ساخت و به شيفتگان انديشه و عرفان مولاناي بلخ تقديم نمود.
                                                      برای ادامه کلیک کنید