تقدیم به مظلومه ی تاریخ که تاهنوز مظلوم است!

سالروز شهادت اسوه زنان، قدوه عفاف، الگوی پاکدامنی و اخلاق  بر دوستداران عفاف، نجابت، و پاکدامنی تسلیت باد!

اینک چند نکته در مورد فاطمه زهرا (س) از منابع برادران اهل سنت به پیشگاه پیروان آن حضرت تقدیم می شود:

نکته اول

صحیح بخاری: قال رسول الله صلی الله علیه و سلم « فاطمة بضعة منی فمن أغضبها أغضبنی ».[1] فاطمه پاره تن من است پس هرکس او را خشمگین سازد، مرا به خشم آورده است.

صحیح مسلم: قال رسول الله صلی الله علیه و سلم « إنما فاطمة بضعة منی یؤذنی ما آذاها»[2]. پیامبر خدا فرمود: تنها فاطمه پاره ی تن من است هرکس او را اذیت کند مرا اذیت کرده است.

روی الحاكم النیسابوری عن علی ـ علیه السلام ـ: قال: « قال رسول الله - صلی الله علیه و آله و سلم: لفاطمة إنّ الله یغضب لغضبک، و یرضی لرضاک »[3] حاکم نیشابوری از علی (ع) روایت می کند که پیامبر خدا (ص) خطاب به فاطمه فرمود: همانا خداوند بخاطر غضب تو خشمگین می شود و  بخاطر رضایت تو خشنود.

نکته دوم

صحیح بخاری: « فغضبت فاطمة بنت رسول الله صلی الله علیه و سلم فهجرت أبابکر فلم تزل مهاجرته حتی توفّیت و عاشت بعد رسول الله صلی الله علیه وسلم ستة اشهر.»[4] فاطمه(ع) دختر رسول الله (ص) از دست ابوبكر غضبناك شد و تا آخر عمر با وی سخن نگفت.!

صحیح مسلم: «.فهجرت فلم تکلّمه حتی توفّیت و عاشت بعد رسول الله صلی الله علیه و سلم ستة اشهر فلما توفّیت دفنها زوجها علی بن ابی طالب لیلا و لم یؤذن بها ابابکر و صلی علیها علی.»[5]  در صحیح مسلم آمده است که فاطمه از ابوبکر رو برتافت و تا زمان که زنده بود با او سخنی نگفت و بعد از پیامبر (ص) شش ماه در قید حیات بود، زمان که از دنیا رفت (به شهادت رسید) شوهرش علی ابن ابی طالب او را شبانه بدون اطلاع ابوبکر به خاک سپرد و بر او نماز خواند.! 

 

نکته سوم

 سهیلی از علمای بزرگ اهل سنت به همین روایت (پاره تن رسول الله) استدلال کرده چنین می گوید: هر كس به حضرت زهرا(س) اهانت کند، كافر خواهد شد زیرا آن حضرت را به خشم می آورد و آن حضرت از شیخین ( خلیفه اول و دوم) برتر است.: « استدل به السهیلی علی أنّ من سبّها کفر لأنّه یغضبه و أنّها أفضل من الشیخین.»[6]

ابن حجر در توجیه گفتمان سهیلی چنین نگاشته است: « و توجیهه: إنها تغضب ممن سبّها و قد سوّی بین غضبها و غضبه، و من أغضبه ـ صلی الله علیه و سلم ـ یكفر.»[7]  فاطمه زهرا (ص) از کسی که به آن حضرت اهانت کند، غضبناک می شود در حالیکه پیامبر اسلام غضب فاطمه را غضب خود می داند و هرکس پیامبر (ص) را خشمگین سازد، کافر است.

نتیجه منطقی این مقدمات:

« إنّ الذین یؤذون الله و رسوله لعنهم الله فی الدنیا و الآخرة و اعدّ لهم عذابا مهیناً ».[8] بی شک کسانی که خداوند و رسولش را آزار می دهند در دنیا و آخرت مورد لعنت خداوند هستند و برای آنها عذاب خوار کننده ای آماده کرده است.

نکته پایانی!

وا اسفا! یا بنت رسول الله! آنچه ما از وضع زمان تو درک می کنیم بیانگر بسیاری از حقایق تلخی است که ناجوانمردانه بر تو روا داشته شد و مورد ظلم قرار گرفتی که مظلومیت تو  امروز نیز به شکل دیگری ادامه دارد.! متأسفانه امروز بعد از چهارده قرن از شهادت تو، عده ای از پیروانت با ادعای پیرویت همه چیز را مورد سؤال و استنطاق قرار می دهند! به جای الگو سازی از روش، منش و کردارت تنها به ظاهری که در برخی موارد زننده نیز می باشد، اکتفا می کنند.! آیا با فحش، نفرین و لعن به کسانی که در حق تو ظلم کرده اند و به کسانی که از ایده آنها حمایت می کنند؛ تو راضی هستی؟

یقینا اشتباهات بزرگی در زمان حیاتت رخ داده است، اما آیا می شود این اشتباهات را مایه تفرق و تشتت در صفوف مسلمین قرار داد؟

 آیا اگر تو خودت هنوز در قید حیات بودی، این روش و منش برخی از پیروانت را می پذیرفتی و بر آن مهر تأیید می زدی؟

امروز بجز عده ای اندک از برادران منتسب به اهل سنت، همه ی مسلمین برای تو بخاطر انتساب و پاره تن رسول خدا بودن، مقام بس ارجمند و ارزشمند قایل اند، اما چرا ما که داعیه دار پیروی از شوهر، فرزندان و خاندان تو هستیم  کاری کنیم که این مقام بس عالیت را در نزد عده ای زیادی از مسلمین که حقیقتا برای تو ارزش بس ارجمند قائلند، به چالش بکشیم؟

ای دختر پیامبر گرامی اسلام!

اگر در این نوشتار چند سطری، سراغ مقام ارزشمند و ارجمند تو را از منابع معتبر برادران اهل سنت گرفتیم برای این بود که تا نشان دهیم و برجسته سازیم که مقام و ارزش تو در نزد بسیاری از دانشمندان طراز اول برادران اهل سنت و همچنان توده های دیگر این فرقه، کم فروغ تر از مقام و ارزش بس عالیت در نزد برادران تشیع نیست. پس همه ما افتخار داریم که تو دختر پیامبر ما، پاره تن او، الگو و اسوه زنان جامعه اسلامی ما هستی. بنا براین از تو می خواهیم که از خدا برای ما شعور، تفکر، قدرت تشخیص خوبیها از پلشتیها، زیبائیها از زشتیها و بالآخره دشمن سازی از دوستیابی؛ بخواه که ما در جهل مرکب خویش گرفتار نمانیم و در نادانی خویش سرود جاویدانگی در شب دیجور نسرائیم.!

(برگرفته از http://daikondi.blogfa.com/post-91.aspx علی توسلی غرجستانی)